3e graad ASO

De wiskundevorming in de richtingen van de derde graad met zes uur wiskunde wil o.a. een basis leggen voor vervolgstudies in studierichtingen met een wiskundige, een wetenschappelijke of een toegepast wetenschappelijke invalshoek. Daartoe moeten de leerlingen een wiskundig eigen wijze van denken, redeneren en handelen ontwikkelen. Er wordt van je verwacht dat je echt graag wiskunde leert; het lestempo ligt heel wat hoger dan in de tweede graad en naast die lessen is er heel wat zelfstudie en voortdurende oefening vereist. Bedenk dat je op één week ziet waar een eenuursvak anderhalve maand over doet.

Het pakket wiskunde in het vijfde jaar bestaat uit volgende onderdelen:

• analyse (uitgebreid vervolg op functieonderzoek)
• complexe getallen (verdere en meer abstracte uitbreiding van het getalbegrip)
• matrices en stelsels (studie van geordende groepen getallen die als geheel worden beschouwd en waarmee ook in hun geheel bewerkingen worden uitgevoerd)

In het zesde jaar komen volgende deelgebieden aan bod:

• analyse (integraalrekening waarin totalen berekend worden zoals de oppervlakte onder een grafiek, volumes en manteloppervlakten van omwentelingslichamen, …)
• ruimtemeetkunde (veralgemeent begrippen uit de vlakke meetkunde tot structuren met meer dan 2 dimensies)
• telproblemen (van visuele voorstellingen om te tellen gaan we over naar formules om objecten te tellen die aan bepaalde eigenschappen voldoen)
• statistiek (hoofddoel is de leerlingen te leren nadenken en redeneren over statistische gegevens, statistische voorstellingen en statistische uitspraken)
• kansrekening (houdt zich bezig met situaties waarin toeval een rol speelt en draagt zo bij tot antwoorden op de maatschappelijke behoefte om onzekerheden te beheersen)

In alle ASO-richtingen wordt vanaf het vijfde jaar het aantal lesuren dat aan 'vakken' wordt besteed tot 30 uur herleid. Per week worden er twee uren geïnvesteerd in de zogeheten seminaries. Die twee uren worden gebruikt om een aantal vakoverschrijdende eindtermen en projecten te realiseren, om seminariewerk in te lassen, zelfstudie te promoten of wetenschappelijk onderzoek op te zetten. Tijdens de seminaries worden geen traditionele ‘vakken’ gegeven.

 

In het vijfde jaar wordt gewerkt rond kleine projecten, waarin een aantal vaardigheden worden ingeoefend: een portofolio samenstellen, een powerpointpresentatie maken, bronnenonderzoek, wetenschappelijke teksten analyseren en synthetiseren, werken in groepsverband, presenteren, zelfevaluatie… Naarmate het jaar vordert wordt de moeilijkheidsgraad opgedreven, komen er meer vaardigheden aan bod in grotere projecten die al dan niet aansluiten bij het studiedomein. Elk schooljaar krijgen de leerlingen de kans om hun project voor te stellen aan een ruimer publiek: het 'toonmoment'. In het vijfde jaar worden leerlingen nog van dichtbij begeleid door de leerkrachten.

 

In het zesde jaar kiezen de leerlingen voor een project dat gelinkt is aan een vak of voor een vakoverstijgend project. Het seminarie wordt daardoor een intense manier om zich op een studie in het hoger onderwijs voor te bereiden. Al naargelang de studierichting bestaat de keuze naast het vakoverstijgend project uit een vreemdetalenproject, verdieping wiskunde, verdieping of aanvulling wetenschappen, de basis van bedrijfseconomie of uitdieping van de dubbele boekhouding. In de studierichting humane wetenschappen vormen drie projecten – statistiek, verdieping cultuurwetenschappen en gedragswetenschappen - de ideale voorbereiding op heel wat studierichtingen in het sociale veld. Naast deze projecten worden de leerlingen het hele jaar door verder gecoacht en voorbereid om een zo ernstig en gefundeerd mogelijke definitieve studiekeuze te maken.

In alle ASO-richtingen wordt vanaf het vijfde jaar het aantal lesuren dat aan 'vakken' wordt besteed tot 30 uur herleid. Per week worden er twee uren geïnvesteerd in de zogeheten seminaries. Die twee uren worden gebruikt om een aantal vakoverschrijdende eindtermen en projecten te realiseren, om seminariewerk in te lassen, zelfstudie te promoten of wetenschappelijk onderzoek op te zetten. Tijdens de seminaries worden geen traditionele ‘vakken’ gegeven.

 

In het vijfde jaar wordt gewerkt rond kleine projecten, waarin een aantal vaardigheden worden ingeoefend: een portofolio samenstellen, een powerpointpresentatie maken, bronnenonderzoek, wetenschappelijke teksten analyseren en synthetiseren, werken in groepsverband, presenteren, zelfevaluatie… Naarmate het jaar vordert wordt de moeilijkheidsgraad opgedreven, komen er meer vaardigheden aan bod in grotere projecten die al dan niet aansluiten bij het studiedomein. Elk schooljaar krijgen de leerlingen de kans om hun project voor te stellen aan een ruimer publiek: het 'toonmoment'. In het vijfde jaar worden leerlingen nog van dichtbij begeleid door de leerkrachten.

 

In het zesde jaar kiezen de leerlingen voor een project dat gelinkt is aan een vak of voor een vakoverstijgend project. Het seminarie wordt daardoor een intense manier om zich op een studie in het hoger onderwijs voor te bereiden. Al naargelang de studierichting bestaat de keuze naast het vakoverstijgend project uit een vreemdetalenproject, verdieping wiskunde, verdieping of aanvulling wetenschappen, de basis van bedrijfseconomie of uitdieping van de dubbele boekhouding. In de studierichting humane wetenschappen vormen drie projecten – statistiek, verdieping cultuurwetenschappen en gedragswetenschappen - de ideale voorbereiding op heel wat studierichtingen in het sociale veld. Naast deze projecten worden de leerlingen het hele jaar door verder gecoacht en voorbereid om een zo ernstig en gefundeerd mogelijke definitieve studiekeuze te maken.

In het derde jaar concentreren we ons na een grondige herhaling op de zinsstructuur (een hulpmiddel trouwens bij het studeren van alle talen) en de uitbreiding van woordenschat (waarnaar heel wat hedendaagse woorden verwijzen). Daarnaast – maar niet minder belangrijk - geven de teksten een beeld van de mens in de oudheid. Bij vergelijking met een latere periode of onze tijd valt dan op dat naast vanzelfsprekende evoluties de mens zelf wellicht niet zoveel veranderde…

 

Ook in het vierde jaar wordt de taalbasis verstevigd maar lezen we vooral authentieke teksten: Caesar, bij wie we lezen hoe West-Europa in die tijd vorm kreeg; Ovidius die net als vele anderen heeft doorgewerkt in de hele kunstgeschiedenis; Plinius bij wie we o.m. zien dat natuurrampen van alle tijden zijn, enz. Hier groeit ook het besef hoe belangrijk de oudheid is voor ons denken en onze manier van samenleven.

 

In de derde graad maak je kennis met de geschriften van de grote Latijnse auteurs en  op die manier ontdek je de blijvende bijdrage van de Romeinen op het gebied van de filosofie en de rechtswetenschap. Mede als voorbereiding op de Italiëreis komen in de lessen cultuur alle aspecten van het dagelijkse leven in het Oude Rome aan bod.

De wiskundevorming in de richtingen van de derde graad met zes uur wiskunde wil o.a. een basis leggen voor vervolgstudies in studierichtingen met een wiskundige, een wetenschappelijke of een toegepast wetenschappelijke invalshoek. Daartoe moeten de leerlingen een wiskundig eigen wijze van denken, redeneren en handelen ontwikkelen. Er wordt van je verwacht dat je echt graag wiskunde leert; het lestempo ligt heel wat hoger dan in de tweede graad en naast die lessen is er heel wat zelfstudie en voortdurende oefening vereist. Bedenk dat je op één week ziet waar een eenuursvak anderhalve maand over doet.

Het pakket wiskunde in het vijfde jaar bestaat uit volgende onderdelen:

• analyse (uitgebreid vervolg op functieonderzoek)
• complexe getallen (verdere en meer abstracte uitbreiding van het getalbegrip)
• matrices en stelsels (studie van geordende groepen getallen die als geheel worden beschouwd en waarmee ook in hun geheel bewerkingen worden uitgevoerd)

In het zesde jaar komen volgende deelgebieden aan bod:

• analyse (integraalrekening waarin totalen berekend worden zoals de oppervlakte onder een grafiek, volumes en manteloppervlakten van omwentelingslichamen, …)
• ruimtemeetkunde (veralgemeent begrippen uit de vlakke meetkunde tot structuren met meer dan 2 dimensies)
• telproblemen (van visuele voorstellingen om te tellen gaan we over naar formules om objecten te tellen die aan bepaalde eigenschappen voldoen)
• statistiek (hoofddoel is de leerlingen te leren nadenken en redeneren over statistische gegevens, statistische voorstellingen en statistische uitspraken)
• kansrekening (houdt zich bezig met situaties waarin toeval een rol speelt en draagt zo bij tot antwoorden op de maatschappelijke behoefte om onzekerheden te beheersen)

De wiskundevorming in de richtingen van de derde graad met zes uur wiskunde wil o.a. een basis leggen voor vervolgstudies in studierichtingen met een wiskundige, een wetenschappelijke of een toegepast wetenschappelijke invalshoek. Daartoe moeten de leerlingen een wiskundig eigen wijze van denken, redeneren en handelen ontwikkelen. Er wordt van je verwacht dat je echt graag wiskunde leert; het lestempo ligt heel wat hoger dan in de tweede graad en naast die lessen is er heel wat zelfstudie en voortdurende oefening vereist. Bedenk dat je op één week ziet waar een eenuursvak anderhalve maand over doet.

Het pakket wiskunde in het vijfde jaar bestaat uit volgende onderdelen:

• analyse (uitgebreid vervolg op functieonderzoek)
• complexe getallen (verdere en meer abstracte uitbreiding van het getalbegrip)
• matrices en stelsels (studie van geordende groepen getallen die als geheel worden beschouwd en waarmee ook in hun geheel bewerkingen worden uitgevoerd)

In het zesde jaar komen volgende deelgebieden aan bod:

• analyse (integraalrekening waarin totalen berekend worden zoals de oppervlakte onder een grafiek, volumes en manteloppervlakten van omwentelingslichamen, …)
• ruimtemeetkunde (veralgemeent begrippen uit de vlakke meetkunde tot structuren met meer dan 2 dimensies)
• telproblemen (van visuele voorstellingen om te tellen gaan we over naar formules om objecten te tellen die aan bepaalde eigenschappen voldoen)
• statistiek (hoofddoel is de leerlingen te leren nadenken en redeneren over statistische gegevens, statistische voorstellingen en statistische uitspraken)
• kansrekening (houdt zich bezig met situaties waarin toeval een rol speelt en draagt zo bij tot antwoorden op de maatschappelijke behoefte om onzekerheden te beheersen)

In alle ASO-richtingen wordt vanaf het vijfde jaar het aantal lesuren dat aan 'vakken' wordt besteed tot 30 uur herleid. Per week worden er twee uren geïnvesteerd in de zogeheten seminaries. Die twee uren worden gebruikt om een aantal vakoverschrijdende eindtermen en projecten te realiseren, om seminariewerk in te lassen, zelfstudie te promoten of wetenschappelijk onderzoek op te zetten. Tijdens de seminaries worden geen traditionele ‘vakken’ gegeven.

 

In het vijfde jaar wordt gewerkt rond kleine projecten, waarin een aantal vaardigheden worden ingeoefend: een portofolio samenstellen, een powerpointpresentatie maken, bronnenonderzoek, wetenschappelijke teksten analyseren en synthetiseren, werken in groepsverband, presenteren, zelfevaluatie… Naarmate het jaar vordert wordt de moeilijkheidsgraad opgedreven, komen er meer vaardigheden aan bod in grotere projecten die al dan niet aansluiten bij het studiedomein. Elk schooljaar krijgen de leerlingen de kans om hun project voor te stellen aan een ruimer publiek: het 'toonmoment'. In het vijfde jaar worden leerlingen nog van dichtbij begeleid door de leerkrachten.

 

In het zesde jaar kiezen de leerlingen voor een project dat gelinkt is aan een vak of voor een vakoverstijgend project. Het seminarie wordt daardoor een intense manier om zich op een studie in het hoger onderwijs voor te bereiden. Al naargelang de studierichting bestaat de keuze naast het vakoverstijgend project uit een vreemdetalenproject, verdieping wiskunde, verdieping of aanvulling wetenschappen, de basis van bedrijfseconomie of uitdieping van de dubbele boekhouding. In de studierichting humane wetenschappen vormen drie projecten – statistiek, verdieping cultuurwetenschappen en gedragswetenschappen - de ideale voorbereiding op heel wat studierichtingen in het sociale veld. Naast deze projecten worden de leerlingen het hele jaar door verder gecoacht en voorbereid om een zo ernstig en gefundeerd mogelijke definitieve studiekeuze te maken.

De wiskundevorming in de richtingen van de derde graad met zes uur wiskunde wil o.a. een basis leggen voor vervolgstudies in studierichtingen met een wiskundige, een wetenschappelijke of een toegepast wetenschappelijke invalshoek. Daartoe moeten de leerlingen een wiskundig eigen wijze van denken, redeneren en handelen ontwikkelen. Er wordt van je verwacht dat je echt graag wiskunde leert; het lestempo ligt heel wat hoger dan in de tweede graad en naast die lessen is er heel wat zelfstudie en voortdurende oefening vereist. Bedenk dat je op één week ziet waar een eenuursvak anderhalve maand over doet.

Het pakket wiskunde in het vijfde jaar bestaat uit volgende onderdelen:

• analyse (uitgebreid vervolg op functieonderzoek)
• complexe getallen (verdere en meer abstracte uitbreiding van het getalbegrip)
• matrices en stelsels (studie van geordende groepen getallen die als geheel worden beschouwd en waarmee ook in hun geheel bewerkingen worden uitgevoerd)

In het zesde jaar komen volgende deelgebieden aan bod:

• analyse (integraalrekening waarin totalen berekend worden zoals de oppervlakte onder een grafiek, volumes en manteloppervlakten van omwentelingslichamen, …)
• ruimtemeetkunde (veralgemeent begrippen uit de vlakke meetkunde tot structuren met meer dan 2 dimensies)
• telproblemen (van visuele voorstellingen om te tellen gaan we over naar formules om objecten te tellen die aan bepaalde eigenschappen voldoen)
• statistiek (hoofddoel is de leerlingen te leren nadenken en redeneren over statistische gegevens, statistische voorstellingen en statistische uitspraken)
• kansrekening (houdt zich bezig met situaties waarin toeval een rol speelt en draagt zo bij tot antwoorden op de maatschappelijke behoefte om onzekerheden te beheersen)

In alle ASO-richtingen wordt vanaf het vijfde jaar het aantal lesuren dat aan 'vakken' wordt besteed tot 30 uur herleid. Per week worden er twee uren geïnvesteerd in de zogeheten seminaries. Die twee uren worden gebruikt om een aantal vakoverschrijdende eindtermen en projecten te realiseren, om seminariewerk in te lassen, zelfstudie te promoten of wetenschappelijk onderzoek op te zetten. Tijdens de seminaries worden geen traditionele ‘vakken’ gegeven.

 

In het vijfde jaar wordt gewerkt rond kleine projecten, waarin een aantal vaardigheden worden ingeoefend: een portofolio samenstellen, een powerpointpresentatie maken, bronnenonderzoek, wetenschappelijke teksten analyseren en synthetiseren, werken in groepsverband, presenteren, zelfevaluatie… Naarmate het jaar vordert wordt de moeilijkheidsgraad opgedreven, komen er meer vaardigheden aan bod in grotere projecten die al dan niet aansluiten bij het studiedomein. Elk schooljaar krijgen de leerlingen de kans om hun project voor te stellen aan een ruimer publiek: het 'toonmoment'. In het vijfde jaar worden leerlingen nog van dichtbij begeleid door de leerkrachten.

 

In het zesde jaar kiezen de leerlingen voor een project dat gelinkt is aan een vak of voor een vakoverstijgend project. Het seminarie wordt daardoor een intense manier om zich op een studie in het hoger onderwijs voor te bereiden. Al naargelang de studierichting bestaat de keuze naast het vakoverstijgend project uit een vreemdetalenproject, verdieping wiskunde, verdieping of aanvulling wetenschappen, de basis van bedrijfseconomie of uitdieping van de dubbele boekhouding. In de studierichting humane wetenschappen vormen drie projecten – statistiek, verdieping cultuurwetenschappen en gedragswetenschappen - de ideale voorbereiding op heel wat studierichtingen in het sociale veld. Naast deze projecten worden de leerlingen het hele jaar door verder gecoacht en voorbereid om een zo ernstig en gefundeerd mogelijke definitieve studiekeuze te maken.

Hier bestuderen we de mens als individu en het samenleven van mensen in een maatschappij. We maken kennis met een aantal visies op mens en samenleving vanuit verschillende wetenschappelijke disciplines, vooral vanuit de psychologie (wetenschap die de bewustzijnsverschijnselen onderzoekt en tracht te verklaren), sociologie (studie van het maatschappelijk leven van de mens) en antropologie (leer over de oorsprong, het wezen en de bestemming van de mens).

 

In het derde jaar staat de groei van de mens in de verschillende levensfasen centraal.

 

In het vierde jaar gaat de aandacht voornamelijk naar de interactie met de buitenwereld waarin communicatie en gedrag een belangrijke rol spelen (persoonlijke relaties; relatie individu – organisatie).

 

In de derde graad staat de wijze waarop een individu en een samenleving functioneren centraal, evenals de wisselwerking tussen beide. Je  maakt kennis met o.m. interpretatiekaders en verklaringsmodellen uit verschillende wetenschappelijke disciplines - zoals psychologie, sociologie, antropologie - die de studie van mens en samenleving mogelijk maken.

 

In het vijfde jaar:

In het zesde jaar: